Nie można odmówić prawa do stawki 0% dla WDT z tego powodu, że nabywca nie był zarejestrowany dla celów VAT oraz dostawca nie wykazał autentyczności podpisów nabywcy (w sytuacji gdy organ podatkowy pierwotnie zaakceptował prawo do zastosowania stawki 0%).




To, że organ wiedział o przekroczeniu progu zwolnienia “podmiotowego” przez podatnika nie oznacza, że miał obowiązek zarejestrować go “z urzędu”.




Sprzedaż 122 lokali to działalność opodatkowana VAT. Nie zmienia tego fakt, że podatnik zapłacił od tych sprzedaży daninę właściwą dla sprzedaży prywatnej. Organ podatkowy ma prawo kontrolować i kwestionować rozliczenia podatnika.




Przepisy krajowe nie mogą odmawiać prawa do odliczenia w następującej sytuacji: (1) termin na odliczenie wynosi 4 lata od wystawienia pierwotnej faktury, (2) sprzedawca wystawił fakturę korygującą “in plus” po tych 4 latach oraz zapłacił wykazany w korekcie podatek.




Jeżeli pierwotnie VAT został zapłacony przez sprzedawcę i odliczony przez nabywcę, a po 4 latach okazało się jednak, że transakcja była zwolniona, to do państwa członkowskiego należy ustalenie daty powstania obowiązku korekty podatku naliczonego.