Podatnik oddaje w leasing “finansowy” samochód. Konsument nie spłaca rat. Podatnik zatem sprzedaje samochód na aukcji. W takiej sytuacji podatnik może skorzystać z “ulgi na złe długi” w odniesieniu do leasingu (na podstawie dyrektywy), a jednocześnie nie opodatkować sprzedaży na aukcji na podstawie prawa krajowego.




Jeżeli spółka węgierska udziela licencji spółce portugalskiej, przez co usługi oparte o tą licencję świadczone dla odbiorców są opodatkowane niższą stawką VAT (bo portugalską zamiast węgierską), to samo to w sobie nie stanowi nadużycia w VAT. Nadużycie byłoby wówczas, gdyby spółka portugalska w rzeczywistości nie prowadziła działalności z wykorzystaniem tej licencji.




Dopuszczalny jest wymóg krajowy, zgodnie z którym organy podatkowe muszą przeprowadzić określone postępowanie, aby stwierdzić nadużycie prawa w VAT.




Zasada nadużycia prawa stosuje się do podatnika nawet jeżeli prawo krajowe nie przewiduje takiego środka i to nawet do sytuacji sprzed wydania wyroku w sprawie Halifax.




Nie można odmówić prawa do odliczenia tylko z tego powodu, że podatnik nie przestrzegał obowiązków identyfikacji dostawców na podstawie przepisów prawa żywnościowego. Może to być jedna z wielu przesłanek stwierdzenia, że nabywca wiedział, iż uczestniczy w oszustwie. Nie można odmówić prawa do odliczenia z tego powodu, że nabywca nie sprawdził rejestracji dostawców dla celów prawa żywnościowego.




W przypadku podejrzenia nadużycia, organy podatkowe muszą wykazać korzyść podatkową podatnika lub innych osób uczestniczących w schemacie, aby zakwestionować prawo do odliczenia podatku naliczonego.